АБР е уникатна терапија која ја обновува силата, структурата и функцијата на телото.
+32 (0)11 87 45 47
info@abrtherapy.com

Поврзани Мислења

Blog

АБР начин на размислување


Автор: Роланд Воллард, физиотерапевт и иницијатор на “Класа на тркала” во Алкмар, Холандија

Ќе го опишам начинот на размислување на AБР со користење на кукли за рекламирање со надувување.
Правилната комбинација на јачина однатре (преку вентилаторот) и не-премногу крути пластични ракави од надворешната страна овозможува движење и држење на телото. Ако куклите се повеќе закосени, воздухот ќе треба да се испумпува посилно однатре. И “вентилаторот” што го прави ова, е главно дишењето на детето. За да постигнете подобро дишење, ќе треба да ги зајакнете сите сврзни ткива во и околу алвеолите, абдоминалните органи, мускулното ткиво, крвните садови, нервите, поткожното ткиво и длабоко во телото. Само тогаш куклите ќе останат исправени, без укрутување.

AБР главно се фокусира на сврзно ткиво кое ги држи и ги поврзува сите делови од нашето тело. Срзното ткиво е неопходна база на телото. AБР претпоставува дека спастичноста и постуралната абнормалност кај децата со ЦП во голема мера може да се објасни со фактот што поврзаноста и подтпорната улога на сврзното ткиво е значително намалена. Детето се обидува да го компензира недостатокот на цврстина на основата со (спастична) мускулна тензија. Бидејќи мускулите не се наменети за тоа, се јавува спазам и често се јавуваат и деформитети.
Овој увид од AБР е поддржан од сегашните научни податоци за улогата и важноста на сврзното ткиво. Класичната рехабилитација и физиотерапија, полека се свртува кон влијанието на сврзното ткиво.
Со примена на специфичен нежен притисок врз телото на детето, АБР сака да предизвика реакција во телото.
AБР се фокусира на (повторно) градење на добра основа, со што детето добива подобра постура и поголема подвижност. Бидејќи се однесува на биомеханички реакции, (зафатениот) механизам на мозок- нерв-мускул не е важен. Тоа е причината зошто АБР делува кај овие деца; го избегнува она што не може да се направи (контрола од страна на мозокот) и се фокусира на она што може да се направи (биомеханика).